Vittorio Simoni

 

Vittorio Simoni

" Architectuur klinkt langer na als muziek. "

Vittorio Simoni (57) is uitgegroeid tot een van de meest toonaangevende architecten in België.
Simoni is de man achter tal van projecten zoals het tweesterrenrestaurant ’t Zilte, gelegen in het MAS te Antwerpen. In 1987 richtte Simoni zijn eigen bureau op in Hasselt.
Simoni laat zich leiden door ‘situationele theorie’. Deze aanpak levert werkbare en eigenzinnige ontwerpen op. Of zoals hij zelf liet optekenen: “De situatie is de drager van de oplossing.”
Architectuur en interieurontwerp vallen niet in universele theorieën te vatten maar hangen af van de situatie.

 

Project: Woning Genk

Wat mij aantrekt bij deze woning is hoe hij zijn materiaal terug laat komen bv. marmer van de trap , komt terug in beelden in heel het huis.
Hetzelfde hout wordt gebruikt bij deuren, kasten, wanden.
De woning geeft een heel ruim en rustig gevoel, er is veel lichtinval, wat ik altijd goed vind.
Hij houdt alles strak, de kunstwerken en schilderijen zorgen dan weer voor een beetje leven in het huis.

Op zijn site simoni.be kun je meer foto's bekijken.

Jo Crepain

Jo Crepain

Biografie :

Jo Crepain (Brugge, 21 oktober 1950 – Antwerpen, 20 december 2008^[1]) was een Belgisch hedendaags architect. Hij ontwierp vooral kantoorgebouwen en scholen in postmodernistische stijl.
Crepain studeerde af als architect (1973) en stedenbouwkundige (1977) aan het Henry van de Velde Instituut te Antwerpen. Hij woonde het grootste deel van zijn leven in Kapellen en werkte als docent aan de Academie van Gent, de Academie van Bouwkunst te Rotterdam en het Henry van de Velde Instituut te Antwerpen.

In 1974 werd zijn eerste werk, een woning voor kapper Wim Roels aan de Hoevensebaan te Kapellen, bekroond met de Prijs Robert Maskens, de belangrijkste Belgische architectuurprijs. Zijn eerste werk was verwant aan dat van Bob Van Reeth, het bureau BARO en Herman Hertzberger.
Van 1975 tot 1981 was hij lid van de ontwerpcoöperatie SILO. In 1986 richtte hij Jo Crepain Architect nv op en in 2006 Crepain Binst Architecture, een samenwerking met Luc Binst.
Internationaal bekend is zijn woning De Wachter in 's Gravenwezel (1982).
In 1993 is hij auteur van de renovatie van het UCO gebouw te Gent.

Zijn bekendste kantoorgebouwen zijn Renson te Waregem (bekroond met een Energie Award in 2003) en Telindus te Haasrode.
Hij won ook de ontwerpwedstrijden voor een campus van de Universiteit Antwerpen (tegenover de Sint-Jacobskerk, 1997) en een campus van de Arteveldehogeschool te Gent (Kantienberg, in aanbouw) en was laureaat voor de bouw van een campus voor de Katholieke Hogeschool Leuven.
Andere bekende ontwerpen zijn een nieuw stadhuis te Lommel en het appartementencomplex Pothoofd te Deventer.

Hij pleitte voor een zeker chauvinisme in de zin van meer kansen voor jonge architecten van eigen bodem door middel van ontwerpwedstrijden. Daarnaast was hij een overtuigd Flamingant^[2].
Jo Crepain won in zijn carrière meerdere prijzen, waarbij de Premio internazionale di architettura Andrea Palladio (1988) het meest in het oog springt.

Hij stierf op 20 december 2008 aan de gevolgen van kanker.

Project : DETACHED HOUSE Meise

scription:

Construction of a detached house

Location: Meise

Project Manager: Luc Binst

Stability: BAS bvba

General Contractor: Patrick Janssens bvba

Een wit bepleisterd huis profileert zich als een blokvormig voorwerp aan de achterzijde, wordt ondersteund door de kelder en twee lichte steunpunten aan de voorzijde. De overkraging aan de voorzijde zorgt voor een lichte spanning op de smalle toegangsweg en onderliggende functies. De concrete lade of helling in het landschap met de statige trap geeft toegang tot de centrale glazen balk met hal en laterale carports, als gevolg schuif je bijna in het huis.

De trap is de spil van het huis en verdeelt de ruimte in een voorste en achterste zone waardoor alle ruimten genieten optimaal zicht en zonlicht. Zo krijgen ouders en kinderen hun eigen grondgebied. Het venster is de grens tot aan de randen van de ruimte en raakt de verwrongen lijn van de bepleistering, die klapt als een licht silhouet rond de ruimte en wikkelt het huis als de huid van een complex programma.

Ik vind vooral de plaatsing van de ramen in de voor- en achtergevel mooi, het is asymmetrisch en maakt een soort S-vorm zowel in de voorgevel als in de achter gevel. Verder vind ik de inkom ( met de trap naar boven, onder het huis) origineel. Hij maakt zo ook direct carports voor 2 auto's en aan de achtergevel is hiervan niets terug te vinden.

Foto's;